De rechtbank oordeelt dat de kleurstelling van het pand onderdeel is van de huisstijl. Samen met andere uitingen vormt dit een openbare aankondiging. De aanslag reclamebelasting blijft daarom in stand.
Casus en aanslag
Eiseres exploiteert een uitzendbureau en een evenementenhal. Zij is eigenaar van een pand in de gemeente Haarlemmermeer. Voor het jaar 2024 is een aanslag reclamebelasting opgelegd van € 7.500. De aanslag is gebaseerd op openbare aankondigingen die zichtbaar zijn vanaf de openbare weg. Het gaat om een totale oppervlakte tussen 100 en 200 m². De heffingsambtenaar heeft de aanslag na bezwaar gehandhaafd. De aanslag is gedagtekend 31 december 2024. Cocensus trad op als heffingsambtenaar.
Het geschil
In geschil is of de aanslag terecht en tot de juiste hoogte is opgelegd. Concreet gaat het om de vraag of het uiterlijk van het pand, waaronder de geel gekleurde raam- en deurkozijnen, (rol)deuren, dakranden en boeidelen, een openbare aankondiging vormt volgens de Verordening reclamebelasting Haarlemmermeer 2024. Eiseres stelt dat de kleurstelling louter decoratief is en geen herkenbare boodschap of merkuiting bevat. Subsidiair betwist zij de vastgestelde oppervlakte. Daarnaast beroept zij zich op het gelijkheidsbeginsel, omdat bij een nabijgelegen schoolgebouw met gele kozijnen geen reclamebelasting wordt geheven.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank stelt voorop dat de Verordening een ruime definitie hanteert. Daaronder vallen ook vormen en kleuren die zichtbaar zijn vanaf de openbare weg. Dat sluit aan bij artikel 2 (belastbaar feit) en de verdere uitwerking in de Verordening.
Vervolgens oordeelt de rechtbank dat de gele kleur onderdeel is van de huisstijl van eiseres. Die kleur komt terug in logo’s en handelsnamen. De kleur is onderscheidend en voor het publiek herkenbaar. In combinatie met andere bedrijfsaanduidingen is sprake van een tot het publiek gerichte mededeling. De geel gekleurde delen zijn daarom terecht tot de openbare aankondiging gerekend.
Oppervlakte en tarief
De rechtbank volgt verweerder in de vastgestelde oppervlakte van circa 194 m². De meting is uitgevoerd door een extern bureau. Eiseres heeft de betwisting hiervan onvoldoende onderbouwd. Het toegepaste tarief voor de bandbreedte 100–200 m² (€ 7.500) is daarom juist.
Gelijkheidsbeginsel
Het beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt. Schoolgebouwen vallen op grond van een expliciete vrijstelling in de Verordening buiten de heffing. De situatie van de school is dus niet vergelijkbaar met die van eiseres.
Het beroep wordt ongegrond verklaard.
Wat is reclamebelasting?
Reclamebelasting is een gemeentelijke heffing op openbare aankondigingen die zichtbaar zijn vanaf de openbare weg. Denk aan gevelreclame, uithangborden, lichtbakken en raamreclame. Gemeenten bepalen zelf de regels en tarieven in de verordening.
Doel en toepassing
Gemeenten gebruiken reclamebelasting vaak om een ondernemersfonds te voeden. Met dat fonds worden collectieve voorzieningen en promotie in een gebied betaald. Zo dragen alle ondernemers in het aangewezen gebied bij, ook wie anders niet zou meedoen. Dit gebeurt in de praktijk breed, onder meer via gemeentelijke verordeningen en beleidsregels.
Aftrekbaarheid
Voor de individuele onderneming is reclamebelasting een zakelijke last. Zakelijke kosten zijn in beginsel aftrekbaar bij de winstbepaling, ook in de vennootschapsbelasting, tenzij de wet anders bepaalt. Reclamebelasting valt niet onder de uitgesloten posten zoals boetes of zuivere representatie-drempels.
Jurisprudentie over afbakening van het gebied
De Hoge Raad accepteert dat een gemeente de heffing beperkt tot een centrumgebied, mits er een objectieve en redelijke rechtvaardiging bestaat en de opbrengst ten goede komt aan de betrokken ondernemers. Diverse uitspraken bevestigen die lijn
Bron: Rechtbank Noord-Holland, 9 januari 2026, HAA 25/1058, ECLI:NL:RBNHO:2026:372.
Heb je meer vragen over reclamebelasting?
