Een sportschooleigenaar wil de deelname van een werknemer (in dienst als personal coach) aan een Iron Man bekostigen. Dat past bij de activiteiten van een sportschool en kan bovendien bijdragen aan de zichtbaarheid van de onderneming. Toch betekent die zakelijke relatie niet automatisch dat de kosten fiscaal onder bedrijfsfitness vallen. Voor de Iron Man via de WKR gelden andere regels. De deelname aan zo’n individueel sportevenement valt namelijk niet onder de gerichte vrijstellingen of nihilwaarderingen van de werkkostenregeling. Wel kan de werkgever de kosten onder voorwaarden aanwijzen als eindheffingsloon. In dat geval komen ze ten laste van de vrije ruimte.
Valt deelname aan een Iron Man onder de WKR
De werkkostenregeling biedt werkgevers verschillende mogelijkheden om vergoedingen en verstrekkingen aan werknemers fiscaal te behandelen. Daarbij kan sprake zijn van een gerichte vrijstelling, een nihilwaardering, loon van de werknemer of eindheffingsloon binnen de vrije ruimte.
De kosten voor deelname van een werknemer aan een Iron Man vallen niet onder een gerichte vrijstelling of nihilwaardering. Een Iron Man is een individueel sportevenement. Fiscaal wordt deelname daaraan niet gelijkgesteld aan bedrijfsfitness of een sportabonnement.
Dat blijft het geval wanneer de deelname verband houdt met de werkzaamheden van de werknemer of mogelijk commerciële voordelen oplevert voor de werkgever. In het voorbeeld kan de personal coach door deelname aan het evenement mogelijk meer abonnementen afsluiten en kunnen er nieuwe sportschoolleden bijkomen. Dat verandert de fiscale behandeling van het inschrijfgeld binnen de WKR niet.
Wat geldt voor bedrijfsfitness en sportabonnementen
Voor bedrijfsfitness en sportabonnementen kunnen andere regels gelden. Deze voorzieningen kunnen onder voorwaarden gericht vrijgesteld worden vergoed of verstrekt.
Dat is bijvoorbeeld mogelijk wanneer het gaat om fitness op de werkplek. Ook kan een abonnement bij een sportschool onder voorwaarden onder de regeling vallen wanneer de werkgever hiervoor een contract heeft afgesloten voor zijn werknemers.
Een deelnamebewijs voor een Iron Man valt daar echter niet onder. Het betreft geen regulier fitnessaanbod op de werkplek en evenmin een sportabonnement zoals bedoeld binnen deze regeling. Daardoor kan het inschrijfgeld niet op dezelfde manier fiscaal worden behandeld als bedrijfsfitness of een sportabonnement.
Is een Iron Man via de WKR dan wel mogelijk
Hoewel geen gerichte vrijstelling of nihilwaardering van toepassing is, betekent dit niet dat de werkgever de kosten niet kan betalen.
De kosten worden in beginsel aangemerkt als loon in natura. Vervolgens heeft de werkgever een keuze. De vergoeding kan tot het loon van de werknemer worden gerekend. In dat geval zijn daarover loonbelasting en premies verschuldigd.
Daarnaast kan de werkgever de kosten aanwijzen als eindheffingsloon onder de WKR. Wanneer voor deze mogelijkheid wordt gekozen, komt het bedrag ten laste van de vrije ruimte binnen de werkkostenregeling.
Daarmee kan het inschrijfgeld voor een Iron Man dus wel binnen de WKR worden verwerkt, maar niet via een specifieke gerichte vrijstelling voor sport of fitness.
Wat gebeurt er wanneer de vrije ruimte wordt overschreden
De beschikbare vrije ruimte bepaalt uiteindelijk of over het aangewezen bedrag eindheffing verschuldigd is.
Wanneer voldoende vrije ruimte beschikbaar is, kan het als eindheffingsloon aangewezen bedrag daarbinnen vallen. Wordt de vrije ruimte overschreden, dan is over het meerdere 80 procent eindheffing verschuldigd.
Dat onderscheid is belangrijk. De mogelijkheid om de deelname aan een Iron Man als eindheffingsloon aan te wijzen, betekent dus niet dat hiervoor onbeperkt een belastingvrije vergoeding beschikbaar is. De vergoeding maakt gebruik van de beschikbare vrije ruimte.
Een voorbeeld: hoe werkt dit bij 500 euro inschrijfgeld
Een praktisch voorbeeld maakt de uitwerking duidelijk. Stel dat een werkgever 500 euro aan inschrijfgeld voor de Iron Man van een werknemer betaalt.
De werkgever wijst deze vergoeding aan als eindheffingsloon. Wanneer er nog voldoende vrije ruimte beschikbaar is, kan het bedrag van 500 euro binnen die vrije ruimte vallen en is het onbelast.
Is de vrije ruimte al volledig benut of wordt deze door het inschrijfgeld overschreden, dan betaalt de werkgever over het bedrag waarmee de vrije ruimte wordt overschreden 80 procent eindheffing.
De fiscale behandeling hangt daarmee niet af van het sportieve of commerciële doel van de deelname, maar van de plaats die de vergoeding binnen de werkkostenregeling krijgt.
Conclusie
De kosten voor deelname van een werknemer aan een Iron Man kunnen niet gericht vrijgesteld worden vergoed of verstrekt. Een Iron Man geldt fiscaal niet als bedrijfsfitness of als een sportabonnement waarvoor binnen de WKR een gerichte vrijstelling geldt.
De werkgever kan de kosten wel als eindheffingsloon aanwijzen. Het bedrag komt dan ten laste van de vrije ruimte van de werkkostenregeling. Is die vrije ruimte niet toereikend, dan geldt over het meerdere een eindheffing van 80 procent.
Gelijk een betrouwbaar antwoord nodig?
